15 อันดับประเทศที่มีสัดส่วนประชากรผู้ใหญ่เป็นโรคอ้วนสูงที่สุดในโลก อัปเดตสถิติองค์การอนามัยโลกล่าสุด

อียิปต์มีผู้ใหญ่เป็นโรคอ้วนราว 42.8% ตามค่าประมาณของ WHO ปี 2022 ถือเป็นประเทศที่มีประชากรหลายสิบล้านคนที่ติดอันดับนี้ และเป็นหนึ่งในไม่กี่ประเทศขนาดใหญ่ในตารางที่ไม่ใช่เกาะเล็ก

สิ่งที่ทำให้อียิปต์ต่างจากรายการอื่นคือขนาดประชากร ต่างจากเกาะเล็กในตารางส่วนใหญ่ อียิปต์เป็นประเทศขนาดใหญ่ ตัวเลขนี้จึงหมายถึงจำนวนคนมหาศาลที่ได้รับผลกระทบ แม้สัดส่วนจะต่ำกว่าอันดับต้นๆ ก็ตาม ในเชิงจำนวนจริง ผู้ใหญ่ที่เป็นโรคอ้วนในอียิปต์อาจมากกว่าหลายประเทศเกาะรวมกัน

การกินอาหารแป้งและน้ำตาลสูงและการใช้ชีวิตในเมืองมักถูกอ้างถึงเป็นปัจจัย ควรมองเป็นประเด็นสาธารณสุขระดับชาติ สำหรับผู้อ่าน การเปรียบเทียบอียิปต์กับประเทศเกาะช่วยให้เห็นว่าสัดส่วนและจำนวนคนเป็นสองมุมที่ให้ภาพต่างกัน การวางแผนระบบสุขภาพจึงต้องดูทั้งสองมุม และควรตรวจสอบตัวเลขกับ WHO โดยตรงก่อนอ้างอิง

เบลีซมีผู้ใหญ่เป็นโรคอ้วนราว 43.2% ตามค่าประมาณของ WHO ปี 2022 เป็นประเทศในอเมริกากลางเพียงแห่งเดียวในตารางนี้ และเป็นตัวแทนของพื้นที่ที่ไม่ใช่เกาะหมู่เล็กๆ เหมือนรายการส่วนใหญ่ก่อนหน้า

สิ่งที่ทำให้เบลีซต่างจากรายการอื่นคือเศรษฐกิจที่อาศัยเกษตรกรรมและท่องเที่ยว และวัฒนธรรมอาหารผสมหลายชาติพันธุ์ ซึ่งสะท้อนประวัติศาสตร์และประชากรที่หลากหลายของประเทศ ต่างจากเกาะแปซิฟิกและแคริบเบียนที่เศรษฐกิจพึ่งพาอาหารนำเข้าเป็นหลัก เบลีซมีฐานการผลิตทางการเกษตรของตนเอง แต่ตัวเลขก็ยังอยู่ในระดับสูง

ตัวเลขชี้ว่าปัญหาไม่ได้จำกัดที่เกาะเล็ก แต่เกิดกับประเทศบนแผ่นดินใหญ่ได้ด้วย ผู้อ่านจึงควรระวังการสรุปว่าการมีที่ดินเกษตรกรรมจะป้องกันโรคอ้วนได้โดยอัตโนมัติ เพราะรูปแบบการบริโภค การขยายตัวของเมือง และการเข้าถึงอาหารแปรรูปล้วนมีส่วนกำหนดผลลัพธ์ด้านสุขภาพ

คิริบาสมีผู้ใหญ่เป็นโรคอ้วนราว 45.3% ตามค่าประมาณของ WHO ปี 2022 ต่ำกว่าเกาะเพื่อนบ้านบางแห่งในแปซิฟิก แต่ยังเกือบครึ่งหนึ่งของผู้ใหญ่ทั้งหมด จึงยังจัดเป็นระดับสูงเมื่อเทียบกับมาตรฐานโลก

สิ่งที่ทำให้คิริบาสต่างจากรายการอื่นคือเป็นประเทศเกาะปะการังที่กระจายตัวบนพื้นที่ทะเลกว้างมาก พึ่งพาการนำเข้าอาหาร ระยะทางระหว่างเกาะทำให้การขนส่งสินค้าเป็นความท้าทาย และอาหารที่เก็บรักษาได้นานมักได้เปรียบในแง่โลจิสติกส์ เงื่อนไขทางภูมิศาสตร์เช่นนี้เป็นตัวแปรสำคัญที่ผู้อ่านควรนำมาพิจารณา

ตัวเลขนี้ชี้ว่าแม้ประเทศที่รายได้ต่ำก็เผชิญโรคอ้วนสูงได้ ไม่ใช่เรื่องของคนรวยเท่านั้น ข้อสังเกตนี้มีประโยชน์ต่อการตีความข้อมูลโดยรวม เพราะช่วยลบความเข้าใจผิดว่าโรคอ้วนเป็นปัญหาของประเทศร่ำรวยเท่านั้น และชี้ว่านโยบายด้านอาหารและโภชนาการควรครอบคลุมประเทศรายได้น้อยที่ต้องพึ่งการนำเข้าด้วย

ไมโครนีเซียมีผู้ใหญ่เป็นโรคอ้วนราว 46.8% ตามค่าประมาณของ WHO ปี 2022 กลับมาอยู่ในกลุ่มแปซิฟิกอีกครั้งหลังจากสองประเทศแคริบเบียนที่แทรกอยู่ในอันดับก่อนหน้า ทำให้เห็นว่าภูมิภาคนี้ยังคงมีตัวแทนในตารางต่อเนื่อง

สิ่งที่ทำให้ไมโครนีเซียต่างจากรายการอื่นคือสหพันธรัฐไมโครนีเซียประกอบด้วยเกาะจำนวนมากกระจายกว้าง ทำให้การเข้าถึงอาหารสดและบริการสุขภาพไม่เท่ากัน เกาะบางแห่งอาจเข้าถึงสินค้านำเข้าได้ง่ายกว่าแหล่งอาหารท้องถิ่น ขณะที่บางแห่งอยู่ไกลจากศูนย์บริการสุขภาพ ความหลากหลายภายในประเทศเดียวจึงอาจซ่อนอยู่หลังตัวเลขเฉลี่ย

ตัวเลขต่ำกว่าแปดอันดับแรกแต่ยังสูงมาก สะท้อนความหลากหลายภายในภูมิภาคเดียวกัน ผู้อ่านควรระวังการตีความตัวเลขระดับประเทศว่าเท่ากันทุกพื้นที่ เพราะประเทศที่ประกอบด้วยหมู่เกาะกระจายตัวอาจมีความต่างภายในมาก และการออกแบบมาตรการสาธารณสุขต้องคำนึงถึงอุปสรรคด้านการเดินทางและโลจิสติกส์

เซนต์คิตส์และเนวิสมีผู้ใหญ่เป็นโรคอ้วนราว 47.9% ตามค่าประมาณของ WHO ปี 2022 เป็นประเทศเล็กในแคริบเบียนที่ตัวเลขใกล้เคียงกับบาฮามาสมาก และอยู่ในกลุ่มที่เกือบครึ่งหนึ่งของผู้ใหญ่เข้าข่ายอ้วน

สิ่งที่ทำให้เซนต์คิตส์และเนวิสต่างจากรายการอื่นคือเป็นประเทศที่ประกอบด้วยสองเกาะหลัก เศรษฐกิจพึ่งพาการท่องเที่ยวและบริการ อาหารส่วนใหญ่นำเข้า โครงสร้างแบบนี้ทำให้ประเทศต้องพึ่งพาห่วงโซ่อุปทานภายนอก และอาหารแปรรูปที่เก็บได้นานมักมีบทบาทมากในตลาดและร้านค้า

ตัวเลขใกล้เคียงบาฮามาส ชี้ให้เห็นว่าแคริบเบียนมีแบบแผนใกล้กัน สำหรับผู้อ่านที่ต้องการวิเคราะห์ระดับภูมิภาค การดูสองประเทศนี้ร่วมกันช่วยให้เห็นว่าปัจจัยด้านเศรษฐกิจท่องเที่ยวและการนำเข้าอาหารอาจมีผลซ้ำกันในหลายประเทศ และการเปรียบเทียบจึงควรใช้ปีฐานเดียวกันคือค่าประมาณปี 2022 เพื่อให้ยุติธรรม

บาฮามาสมีผู้ใหญ่เป็นโรคอ้วนราว 48.4% ตามค่าประมาณของ WHO ปี 2022 และเป็นประเทศแรกนอกแปซิฟิกในตารางนี้ ทำให้ภาพของปัญหาขยับจากภูมิภาคหนึ่งไปสู่แคริบเบียน ซึ่งมีบริบทเศรษฐกิจคล้ายกันในบางด้าน

สิ่งที่ทำให้บาฮามาสต่างจากรายการอื่นคือเป็นประเทศหมู่เกาะในแคริบเบียนที่พึ่งพาการท่องเที่ยวและนำเข้าอาหารจำนวนมาก ตำแหน่งที่ตั้งใกล้ตลาดสหรัฐฯ ทำให้รูปแบบอาหารได้รับอิทธิพลตามไปด้วย สินค้าอาหารและร้านอาหารแบบอเมริกันจึงเข้าถึงประชากรได้ง่าย ซึ่งต่างจากเกาะแปซิฟิกที่อยู่ห่างไกลจากตลาดหลัก

การที่แคริบเบียนเข้ามาแทรกแสดงว่าปัญหานี้เกิดกับประเทศเกาะที่พึ่งพาอาหารนำเข้าในหลายภูมิภาค ไม่ได้จำกัดอยู่ที่แปซิฟิกอย่างเดียว ผู้อ่านที่ต้องการเปรียบเทียบนโยบายอาจพิจารณาว่ามาตรการที่ใช้ได้ผลในประเทศเกาะอื่น เช่น การปรับโครงสร้างราคาอาหารหรือการส่งเสริมผลผลิตท้องถิ่น อาจนำมาปรับใช้ข้ามภูมิภาคได้เช่นกัน

เฟรนช์โปลินีเซียมีผู้ใหญ่เป็นโรคอ้วนราว 49.5% ตามค่าประมาณของ WHO ปี 2022 ใกล้ครึ่งหนึ่งของผู้ใหญ่ทั้งหมด และเป็นรายการแรกที่ตัวเลขต่ำกว่าร้อยละ 50 หลังจากแปดอันดับแรกที่สูงกว่า 60 ทั้งหมด จึงเป็นจุดเปลี่ยนที่ชัดเจนในตาราง

สิ่งที่ทำให้เฟรนช์โปลินีเซียต่างจากรายการอื่นคือเป็นดินแดนของฝรั่งเศส มีเกาะตาฮีตีเป็นศูนย์กลาง เศรษฐกิจพึ่งพาการท่องเที่ยว และระดับรายได้สูงกว่าหลายเกาะข้างต้น ความต่างด้านรายได้และการเชื่อมต่อกับระบบเศรษฐกิจของยุโรปอาจเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้การเข้าถึงอาหารและบริการสุขภาพต่างจากเกาะเล็กบางแห่ง

ตัวเลขที่ต่ำกว่าแปดอันดับแรกชัดเจนอาจสะท้อนความต่างด้านรายได้และการเข้าถึงอาหาร แต่ยังคงสูงตามมาตรฐานโลก ผู้อ่านจึงไม่ควรสรุปว่ารายได้ที่สูงกว่าจะแก้ปัญหาได้ทั้งหมด เพราะแม้จะต่ำกว่ากลุ่มบน ผู้ใหญ่เกือบครึ่งก็ยังเข้าข่ายอ้วน ซึ่งยังเป็นภาระสำคัญต่อระบบสาธารณสุขของดินแดน

ซามัวมีผู้ใหญ่เป็นโรคอ้วนราว 63.2% ตามค่าประมาณของ WHO ปี 2022 เป็นรายการสุดท้ายในตารางที่ตัวเลขสูงเกินร้อยละ 60 และเป็นประเทศสุดท้ายของกลุ่มแปดอันดับแรกที่ตัวเลขอยู่ในระดับสูงมากเป็นพิเศษ

สิ่งที่ทำให้ซามัวต่างจากรายการอื่นคือเป็นประเทศเอกราชในโพลินีเซียที่มีวัฒนธรรมอาหารผูกกับงานเลี้ยงและชุมชน ขณะเดียวกันอาหารนำเข้าแปรรูปก็แพร่หลาย การผสมผสานระหว่างประเพณีการร่วมโต๊ะกับอาหารที่มีพลังงานสูงและหาซื้อง่าย ทำให้ซามัวเป็นตัวอย่างที่แสดงความซับซ้อนทางวัฒนธรรมซึ่งไม่อาจลดทอนเหลือเพียงเรื่องราคาอาหาร

หลังจากซามัว ตัวเลขลดฮวบลงมาต่ำกว่าร้อยละ 50 จึงเห็นช่องว่างชัดเจนระหว่างแปดอันดับแรกกับที่เหลือ ผู้อ่านควรสังเกตช่องว่างนี้เมื่อวิเคราะห์ภูมิภาค เพราะบ่งชี้ว่ากลุ่มแปซิฟิกตอนบนมีลักษณะร่วมที่ต่างจากประเทศอื่นในตารางอย่างมีนัยสำคัญ และอาจต้องใช้มาตรการสาธารณสุขที่ออกแบบเฉพาะสำหรับบริบทแบบนี้

ตูวาลูมีผู้ใหญ่เป็นโรคอ้วนราว 64.7% ตามค่าประมาณของ WHO ปี 2022 เป็นอีกประเทศแปซิฟิกที่ตัวเลขสูงเกินครึ่งอย่างชัดเจน และอยู่ในกลุ่มแปดอันดับแรกที่ครองตำแหน่งสูงสุดของตารางนี้ ซึ่งทั้งหมดเป็นประเทศหรืออาณาเขตในแปซิฟิก

สิ่งที่ทำให้ตูวาลูต่างจากรายการอื่นคือลักษณะทางภูมิศาสตร์ ตูวาลูเป็นประเทศเกาะปะการังที่ดินน้อยและเพาะปลูกได้จำกัด จึงพึ่งอาหารนำเข้ามาก ดินปะการังไม่เอื้อต่อการปลูกพืชผักหลายชนิด ทำให้ทางเลือกอาหารสดในท้องถิ่นมีน้อยกว่าประเทศที่มีที่ดินเกษตรกรรมมากกว่า

ข้อจำกัดด้านที่ดินทำให้การปรับระบบอาหารให้พึ่งตนเองทำได้ยาก นี่คือปัจจัยที่นักวิชาการมักยกขึ้นมาอธิบายตัวเลขสูง ผู้อ่านที่ต้องการเข้าใจรากของปัญหาจึงควรมองไปที่ความมั่นคงทางอาหารและต้นทุนการขนส่งสินค้าสู่เกาะห่างไกล มากกว่าจะอธิบายด้วยพฤติกรรมส่วนบุคคลเพียงอย่างเดียว เพราะทางเลือกจริงของผู้บริโภคในพื้นที่แบบนี้ถูกจำกัดโดยโครงสร้างตั้งแต่ต้น

นีอูเอมีผู้ใหญ่เป็นโรคอ้วนราว 66.2% ตามค่าประมาณของ WHO ปี 2022 ต่ำกว่ากลุ่มห้าอันดับแรกเล็กน้อยแต่ยังสูงมาก เมื่อเทียบกับค่าเฉลี่ยของหลายประเทศทั่วโลก นีอูเอจึงยังเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่เผชิญภาระโรคอ้วนหนักที่สุด

สิ่งที่ทำให้นีอูเอต่างจากรายการอื่นคือเป็นเกาะปะการังยกตัวที่ปกครองตนเองในความสัมพันธ์เสรีกับนิวซีแลนด์ ประชากรมีจำนวนน้อยและลดลงจากการย้ายถิ่น ลักษณะนี้คล้ายกับหมู่เกาะคุกในแง่สถานะทางการเมือง แต่นีอูเอมีขนาดเล็กกว่ามาก ทำให้ชุมชนและตลาดอาหารมีทางเลือกจำกัด

ตัวเลขนี้แสดงว่าแนวโน้มเดียวกันปรากฏทั่วภูมิภาค ไม่ได้จำกัดอยู่ที่เกาะใดเกาะหนึ่ง สำหรับผู้อ่านที่ติดตามสถานการณ์สุขภาพในแปซิฟิก นีอูเอเป็นตัวอย่างที่ช่วยยืนยันว่าปัญหาไม่ได้เกิดจากปัจจัยเฉพาะของประเทศใดประเทศหนึ่ง แต่เป็นรูปแบบเชิงโครงสร้างที่เชื่อมโยงกับอาหารนำเข้า ขนาดเศรษฐกิจ และวิถีชีวิตที่เปลี่ยนไปในหมู่เกาะเล็ก

โตเกเลามีผู้ใหญ่เป็นโรคอ้วนราว 70.0% ตามค่าประมาณของ WHO ปี 2022 ปิดท้ายกลุ่มห้าอันดับแรกที่ตัวเลขสูงถึงระดับร้อยละ 70 ขึ้นไป ตัวเลขนี้ตรงกับ 70.01% ที่ World Population Review รายงาน จึงถือว่าชุดตัวเลขห้าอันดับแรกได้รับการยืนยันจากหลายแหล่ง

โตเกเลาต่างจากรายการอื่นตรงที่เป็นอาณาเขตของนิวซีแลนด์ ประกอบด้วยเกาะปะการังขนาดเล็ก และมีประชากรน้อยมาก การสำรวจและการประมาณค่าจึงมีความไม่แน่นอนมากกว่าประเทศใหญ่ เพราะการเปลี่ยนแปลงของคนเพียงไม่กี่คนก็อาจขยับสัดส่วนได้ นี่เป็นข้อพิจารณาที่ผู้อ่านไม่ควรมองข้ามเมื่อเปรียบเทียบกับประเทศที่มีประชากรหลายล้านคน

ควรอ่านตัวเลขนี้พร้อมคำเตือนว่าประชากรน้อย ค่าประมาณอาจเปลี่ยนได้ตามวิธีคำนวณ ในทางปฏิบัติ ผู้ที่จะนำข้อมูลไปใช้ต่อควรเน้นดูภาพรวมว่าโตเกเลาอยู่ในกลุ่มตัวเลขสูงมากของแปซิฟิก มากกว่าจะยึดติดกับลำดับที่แน่นอนระหว่างโตเกเลากับประเทศที่มีตัวเลขใกล้เคียงกัน และควรตรวจสอบกับ WHO โดยตรงเมื่อต้องการความแม่นยำ

นาอูรูมีผู้ใหญ่เป็นโรคอ้วนราว 71.4% ตามค่าประมาณของ WHO ปี 2022 แม้จะเป็นหนึ่งในประเทศที่เล็กที่สุดในโลก ตัวเลขนี้สอดคล้องกับที่ World Population Review รายงานไว้ที่ 71.45% และทำให้นาอูรูอยู่ในกลุ่มที่เกินร้อยละ 70 ร่วมกับประเทศแปซิฟิกอีกสี่แห่ง

สิ่งที่ทำให้นาอูรูต่างจากรายการอื่นคือเรื่องราวทางเศรษฐกิจ ประเทศนี้เคยร่ำรวยจากการขุดแร่ฟอสเฟต แล้วเปลี่ยนมาพึ่งพาอาหารนำเข้าเกือบทั้งหมด ส่งผลต่อรูปแบบการกินของประชากรอย่างมาก การเปลี่ยนผ่านจากเศรษฐกิจที่มีรายได้จากทรัพยากรไปสู่การพึ่งพาสินค้านำเข้าจึงเป็นเงื่อนไขเฉพาะที่ไม่ได้พบในทุกเกาะ

นาอูรูจึงเป็นกรณีศึกษาที่ใช้อธิบายความเชื่อมโยงระหว่างการเปลี่ยนผ่านเศรษฐกิจกับสุขภาพประชากรได้ดี ผู้อ่านที่สนใจนโยบายสาธารณสุขสามารถใช้กรณีนี้เป็นตัวอย่างว่าการเปลี่ยนโครงสร้างเศรษฐกิจและห่วงโซ่อาหารส่งผลต่อโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในระยะยาวได้อย่างไร โดยควรอ่านร่วมกับบริบทว่าเป็นประเทศที่มีประชากรน้อยมาก

ตองกามีสัดส่วนผู้ใหญ่อ้วนราว 72.3% ตามค่าประมาณของ WHO ปี 2022 จัดเป็นประเทศเอกราชที่ตัวเลขสูงมากที่สุดรายหนึ่งของโลก ตัวเลขนี้ใกล้เคียงกับ 72.26% ที่ World Population Review รายงาน และต่างจากหมู่เกาะคุกเพียงเล็กน้อย จึงไม่ควรตีความว่าตองกามีปัญหารุนแรงน้อยกว่าอย่างมีนัยสำคัญ

ตองกาเป็นราชอาณาจักรที่มีเศรษฐกิจขนาดเล็ก พึ่งพาเงินโอนจากแรงงานต่างประเทศและอาหารนำเข้า ซึ่งเป็นแบบแผนที่พบในหลายเกาะแปซิฟิก เงินโอนจากญาติที่ทำงานในต่างแดนช่วยให้ครัวเรือนซื้ออาหารนำเข้าได้ แต่ก็อาจทำให้รูปแบบการบริโภคเปลี่ยนไปจากอาหารพื้นบ้านเดิม นี่คือลักษณะเฉพาะที่ทำให้ตองกาน่าสนใจเมื่อเทียบกับประเทศที่เศรษฐกิจพึ่งพาทรัพยากรภายในมากกว่า

สำหรับการอ่านตาราง ตัวเลขของตองกาใกล้เคียงกับหมู่เกาะคุกมาก จึงควรมองเป็นกลุ่มตัวเลขสูงกลุ่มเดียวกัน มากกว่าจะให้น้ำหนักกับความต่างเพียงจุดทศนิยม หากต้องการนำไปอ้างอิง ควรระบุปีฐานของข้อมูลให้ชัดเจนว่าเป็นปี 2022 และตรวจสอบกับฐานข้อมูล WHO โดยตรงก่อนเผยแพร่

หมู่เกาะคุกมีผู้ใหญ่เป็นโรคอ้วนราว 72.4% ตามค่าประมาณของ WHO ปี 2022 ตามหลังอเมริกันซามัวไม่มากนัก และเป็นหนึ่งในกลุ่มประเทศแปซิฟิกที่ตัวเลขสูงเกินร้อยละ 70 ซึ่งครองอันดับต้นๆ ของโลก ตัวเลขนี้ตรงกับที่ World Population Review รายงานไว้ที่ 72.42% จึงเป็นค่าที่สอดคล้องกันในหลายแหล่ง

จุดที่ต่างจากรายการอื่นคือหมู่เกาะคุกเป็นประเทศที่ปกครองตนเองในความสัมพันธ์เสรีกับนิวซีแลนด์ มีเศรษฐกิจพึ่งพาการท่องเที่ยวและการนำเข้าอาหารเป็นหลัก โครงสร้างแบบนี้ทำให้ร้านอาหารและตลาดต้องพึ่งสินค้าจากภายนอก ซึ่งส่วนมากเป็นอาหารแปรรูปที่เก็บได้นาน ต่างจากอาณาเขตของสหรัฐฯ ตรงที่ความสัมพันธ์ทางการค้าผูกกับนิวซีแลนด์เป็นหลัก

ข้อมูลนี้ช่วยให้ผู้อ่านเห็นว่าแม้พื้นที่จะมีทะเลและอาหารทะเลอุดมสมบูรณ์ แต่รูปแบบการกินที่เปลี่ยนไปก็ส่งผลต่อสุขภาพได้อย่างมาก การมีทรัพยากรธรรมชาติใกล้ตัวไม่ได้รับประกันว่าประชากรจะบริโภคอาหารที่ดีต่อสุขภาพเสมอไป เมื่อราคาและความสะดวกเข้ามามีบทบาท ผู้วางนโยบายจึงควรมองทั้งด้านการผลิตในท้องถิ่นและราคาอาหารนำเข้าไปพร้อมกัน