10 เรื่องน่ารู้ในวงการแก็ดเจ็ตและไอที อัปเดตสถิติล่าสุดปี 2569

ตลาดสมาร์ตโฟนทั่วโลกในช่วงไตรมาสที่ 3 ของปี 2569 ประสบภาวะการหดตัวอย่างรุนแรงที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ โดยยอดส่งมอบรวมลดลงถึง 22% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อนหน้า เหลือเพียง 255.3 ล้านเครื่อง สาเหตุหลักไม่ได้เกิดจากความต้องการของผู้บริโภคที่ลดลงเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากวิกฤตฝั่งต้นทุนการผลิตที่ควบคุมไม่ได้

หัวใจสำคัญของปัญหานี้คือราคาของชิปหน่วยความจำ ทั้งแรม (RAM) และหน่วยความจำแฟลช (NAND Flash) ที่พุ่งสูงขึ้นกว่า 300% ถึง 350% เนื่องจากโรงงานผลิตสารกึ่งตัวนำชั้นนำได้จัดสรรกำลังการผลิตส่วนใหญ่ไปป้อนชิปหน่วยความจำแบนด์วิดท์สูง (HBM) สำหรับเซิร์ฟเวอร์ปัญญาประดิษฐ์ ส่งผลให้ชิ้นส่วนสำหรับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับผู้บริโภคขาดแคลนอย่างหนัก

ผลกระทบนี้ทำให้ผู้ผลิตสมาร์ตโฟนหลายค่ายจำเป็นต้องลดกำลังการผลิตลง และชะลอการเปิดตัวสมาร์ตโฟนรุ่นราคาประหยัด สำหรับผู้บริโภค นั่นหมายความว่าการมองหาสมาร์ตโฟนที่มีหน่วยความจำสูงในราคาจับต้องได้กลายเป็นเรื่องยากขึ้นอย่างมากในปีนี้

การแข่งขันในสมรภูมิตลาดสมาร์ตโฟนระดับโลกประจำไตรมาสที่ 3 ของปี 2569 มาถึงจุดที่ใกล้เคียงกันที่สุดในประวัติศาสตร์ระหว่างสองผู้นำอุตสาหกรรมอย่าง Samsung และ Apple โดยมีส่วนต่างของส่วนแบ่งการตลาดห่างกันเพียง 0.2% เท่านั้น ถือเป็นตัวเลขที่แทบจะอยู่ในกรอบความคลาดเคลื่อนทางสถิติ

Samsung ครองอันดับ 1 ด้วยส่วนแบ่งตลาด 22.6% มียอดส่งมอบอยู่ที่ 57.8 ล้านเครื่อง โดยได้แรงหนุนสำคัญจากกลุ่มสมาร์ตโฟนระดับพรีเมียมและกลุ่มจอพับตระกูล Galaxy ขณะที่ Apple ไล่ตามมาติดๆ ในอันดับ 2 ด้วยส่วนแบ่ง 22.4% มียอดส่งมอบ 57.3 ล้านเครื่อง ซึ่งได้รับแรงส่งอย่างมหาศาลจากการเปิดตัวและส่งมอบ iPhone รุ่นใหม่ที่มีฟีเจอร์ AI ประจำปี 2569

ความสูสีนี้สะท้อนให้เห็นว่าผู้บริโภคทั่วโลกยังคงภักดีต่อระบบนิเวศ (Ecosystem) ของทั้งสองค่ายอย่างเหนียวแน่น ในขณะที่แบรนด์ระดับรองต้องเผชิญกับความยากลำบากในการแย่งชิงลูกค้าระดับบน

สำหรับใครที่รู้สึกว่าสมาร์ตโฟนในยุคนี้มีราคาแพงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ข้อมูลจาก IDC ประจำรอบปี 2569 ได้ยืนยันความรู้สึกนี้ด้วยตัวเลขสถิติอย่างเป็นทางการ โดยราคาขายเฉลี่ยต่อเครื่อง (Average Selling Price หรือ ASP) ของสมาร์ตโฟนทั่วโลกได้พุ่งสูงขึ้นถึง 27.6% แตะระดับ 581 ดอลลาร์สหรัฐ (หรือราว 20,000 บาท)

การเพิ่มขึ้นของราคาเฉลี่ยนี้เป็นผลพวงจากสองปัจจัยสำคัญ ประการแรกคือต้นทุนชิ้นส่วนสำคัญอย่างชิปเซ็ตประมวลผลขนาดเล็กลงระดับ 2-3 นาโนเมตร และโมดูลกล้องขั้นสูงที่มีต้นทุนผลิตสูงขึ้นอย่างมาก และประการที่สองคือพฤติกรรมของผู้บริโภคที่เปลี่ยนไป โดยยอมจ่ายเงินก้อนใหญ่ขึ้นเพื่อซื้อรุ่นสเปกสูงที่รองรับการใช้งานได้นาน 4-5 ปีแทนการเปลี่ยนเครื่องทุกปี

สถานการณ์ดังกล่าวทำให้ตลาดสมาร์ตโฟนระดับกลางและล่างต้องปรับโครงสร้างราคาใหม่ ส่งผลให้การมองหาสเปกแรงในราคาประหยัดกลายเป็นความท้าทายครั้งใหญ่ของผู้บริโภคในปี 2569

ปี 2569 ถือเป็นปีแห่งการปฏิวัติของตลาดคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลอย่างแท้จริง เมื่อสัดส่วนยอดจัดส่งคอมพิวเตอร์ AI PC ซึ่งติดตั้งชิปประมวลผลเครือข่ายประสาท (NPU) ในตัว ได้ก้าวขึ้นมาครองส่วนแบ่งถึง 54.7% ของตลาดพีซีทั่วโลก คิดเป็นจำนวนมากกว่า 143 ล้านเครื่อง ตามรายงานคาดการณ์ของ Gartner

การเติบโตนี้ก้าวกระโดดอย่างมหาศาลจากปี 2568 ซึ่งมีส่วนแบ่งอยู่ที่ 31.0% เท่านั้น แรงขับเคลื่อนสำคัญมาจากการที่ทั้ง Intel, AMD, Qualcomm และ Apple ได้ทำให้หน่วยประมวลผล NPU กลายเป็นอุปกรณ์มาตรฐานขั้นพื้นฐานในชิปเซ็ตคอมพิวเตอร์ยุคใหม่ทั้งหมด ไม่ใช่เพียงฟีเจอร์เสริมในรุ่นราคาสูงอีกต่อไป

การมี NPU ฝังอยู่ในเครื่องช่วยให้พีซีสามารถรันโมเดลภาษาขนาดใหญ่ (LLM) ปรับแต่งภาพ วิดีโอ และจัดการงานอัตโนมัติได้แบบเรียลไทม์โดยไม่ต้องพึ่งพาคลาวด์ ซึ่งช่วยเพิ่มทั้งความเร็วและความเป็นส่วนตัวของข้อมูลผู้ใช้อย่างเหนือชั้น

ในบรรดาคอมพิวเตอร์ AI PC ทั้งหมด ฝั่งระบบปฏิบัติการ Windows ได้สร้างมาตรฐานใหม่ที่ชัดเจนผ่านโครงการ Copilot+ PC ของ Microsoft ข้อมูลจาก Canalys ณ เดือนมิถุนายน 2569 ระบุว่า โน้ตบุ๊ก Windows เครื่องใหม่ที่วางจำหน่ายในตลาดถึง 42% ได้รับการรับรองตามมาตรฐาน Copilot+ PC แล้ว

การจะผ่านมาตรฐานนี้ได้ เครื่องต้องมีชิป NPU ที่มีพลังการประมวลผลไม่ต่ำกว่า 40 TOPS (ล้านล้านคำสั่งต่อวินาที) และแรมขั้นต่ำ 16GB ซึ่งแต่เดิมจำกัดเฉพาะชิปประมวลผลสถาปัตยกรรม ARM เช่น Snapdragon X Series แต่ในปี 2569 ผู้ผลิตชิปสถาปัตยกรรม x86 รายใหญ่อย่าง Intel และ AMD ก็สามารถส่งชิปที่ผ่านมาตรฐานนี้ลงสู่ตลาดได้อย่างสมบูรณ์

สัดส่วนที่แตะ 42% ภายในเวลาไม่ถึงสองปี แสดงให้เห็นว่าอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์ฝั่ง Windows ตอบรับมาตรฐานนี้อย่างรวดเร็ว ส่งผลให้ฟีเจอร์อย่าง Recall, Cocreator และการแปลซับไตเติลแบบสดกลายเป็นมาตรฐานใหม่ของคนทำงาน

หนึ่งในการเปลี่ยนแปลงของอุปกรณ์สวมใส่ที่น่าจับตาที่สุดในปี 2569 คือการเติบโตอย่างถล่มทลายของแว่นตาอัจฉริยะ (Smart Glasses) ในรูปแบบไร้จอแสดงผล (Display-less AI/Audio glasses) โดยข้อมูลจาก IDC ในไตรมาสที่ 2 ของปี 2569 ระบุว่า แว่นตาลักษณะนี้ครองส่วนแบ่งถึง 70.3% ของการส่งมอบอุปกรณ์ XR ทั้งหมดในตลาดโลก

ความสำเร็จนี้เกิดจากการเปลี่ยนแนวคิดการออกแบบ จากเดิมที่พยายามยัดหน้าจอฉายภาพและแบตเตอรี่ก้อนใหญ่เข้าไปจนแว่นดูหนาเทอะทะ มาเป็นการผสานกล้องถ่ายภาพ ลำโพงแบบเปิดหู ไมโครโฟน และผู้ช่วยปัญญาประดิษฐ์เข้าไปในกรอบแว่นสายตาหรือแว่นกันแดดทรงมาตรฐานที่ดูปกติธรรมดา

Meta ยังคงเป็นผู้นำอย่างโดดเด่นในเซกเมนต์นี้ด้วยส่วนแบ่งการตลาดสูงถึง 68.7% ผ่านการร่วมมือกับแบรนด์แว่นตาระดับตำนานอย่าง Ray-Ban ทำให้ผู้คนกล้าสวมใส่แว่นตาอัจฉริยะเดินบนท้องถนนจริงในชีวิตประจำวัน

ในขณะที่แว่นตาอัจฉริยะน้ำหนักเบากำลังเติบโตอย่างร้อนแรง ตลาดชุดหูฟังเสมือนจริงแบบครอบศีรษะ (VR/MR Headsets) แบบดั้งเดิมกลับเผชิญกับช่วงเวลาที่ยากลำบาก รายงานจาก Counterpoint Research ในช่วงครึ่งแรกของปี 2569 เผยว่า ยอดส่งมอบชุดหูฟัง VR ทั่วโลกลดลง 17% ในไตรมาส 1 และลดลงต่อเนื่องอีก 18% ในไตรมาส 2 เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

สาเหตุของการชะลอตัวเกิดจากความเมื่อยล้าในการใช้งานจริงของผู้บริโภค ขนาดและน้ำหนักของอุปกรณ์ที่ยังคงเทอะทะ รวมถึงปัญหาอาการเมารถหรือเวียนศีรษะจากภาพจำลอง (Motion Sickness) ที่ยังไม่สามารถแก้ไขได้อย่างสมบูรณ์ในระดับกายภาพ

นอกจากนี้ การขาดแคลนแอปพลิเคชันหรือเกมระดับบล็อกบัสเตอร์ใหม่ๆ ที่สามารถดึงดูดผู้ใช้ให้สวมใส่อุปกรณ์ต่อเนื่องเป็นประจำ ทำให้ชุดหูฟัง VR จำนวนมากถูกปล่อยทิ้งไว้โดยไม่ค่อยได้ใช้งาน นำไปสู่การเปลี่ยนความสนใจไปหาแก็ดเจ็ตประเภทอื่นที่มีความคล่องตัวมากกว่า

เมื่อพูดถึงอุปกรณ์สวมใส่ (Wearables) อุปกรณ์ที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในแง่ของปริมาณการใช้งานยังคงเป็นกลุ่มหูฟังไร้สาย (Hearables) ซึ่งข้อมูลจาก IDC ณ เดือนกรกฎาคม 2569 ยืนยันว่า หูฟังคิดเป็นสัดส่วนถึง 2 ใน 3 หรือประมาณ 66% ของยอดส่งมอบอุปกรณ์สวมใส่ทั้งหมดทั่วโลก โดยคาดการณ์ยอดส่งมอบตลอดปีจะสูงถึง 407.6 ล้านเครื่อง

การเติบโตอย่างต่อเนื่อง 4.0% ต่อปีนี้ เกิดจากการที่หูฟังไร้สายไม่ได้ทำหน้าที่เพียงแค่ฟังเพลงอีกต่อไป แต่ได้กลายสภาพเป็นศูนย์กลางการสื่อสารส่วนบุคคล ด้วยการติดตั้งฟังก์ชันตัดเสียงรบกวนแบบแปรผันตามสภาพแวดล้อม (Adaptive ANC) และฟีเจอร์การแปลภาษาแบบเรียลไทม์โดยตรงผ่านระบบประมวลผลขนาดจิ๋ว

นอกจากนี้ ผู้ผลิตหลายรายยังเริ่มผนวกเซนเซอร์ตรวจวัดสุขภาพ เช่น เซนเซอร์วัดอุณหภูมิร่างกายและอัตราการเต้นของหัวใจผ่านช่องหู ทำให้หูฟังกลายเป็นแก็ดเจ็ตสุขภาพที่แนบเนียนที่สุดชิ้นหนึ่งในชีวิตประจำวัน

ท่ามกลางภาวะเศรษฐกิจโลกที่ชะลอตัว ตลาดนาฬิกาอัจฉริยะกลับแสดงพฤติกรรมที่น่าสนใจมาก ข้อมูลจากสถาบันวิจัย Omdia ในไตรมาสที่ 2 ของปี 2569 เผยว่า กลุ่มสมาร์ตวอตช์ราคาระดับ 200 ถึง 400 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 7,000–14,000 บาท) มีอัตราการเติบโตพุ่งสูงถึง 48% สวนทางกับกลุ่มนาฬิการาคาประหยัดที่ต่ำกว่า 200 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งหดตัวลง 9%

ปัจจัยสำคัญที่ผลักดันให้เกิดปรากฏการณ์นี้คือ แบรนด์เฉพาะทางด้านกีฬาและการผจญภัยอย่าง Garmin ซึ่งสามารถขยายส่วนแบ่งการตลาดขึ้นเป็น 15% (เพิ่มขึ้นจาก 11% ในปีก่อนหน้า) ผู้บริโภคในปัจจุบันไม่ได้มองหานาฬิกาที่เป็นเพียงหน้าจอแสดงการแจ้งเตือนจากมือถืออีกต่อไป แต่มองหาอุปกรณ์ที่มีเซนเซอร์ความแม่นยำสูง แบตเตอรี่ที่อยู่ได้นานเป็นสัปดาห์ และระบบประเมินความพร้อมของร่างกายอย่างลึกซึ้ง

การยอมจ่ายแพงขึ้นเพื่อแลกกับความทนทานของวัสดุอย่างไทเทเนียมและกระจกแซฟไฟร์ สะท้อนให้เห็นว่าผู้ใช้ให้คุณค่ากับข้อมูลสุขภาพเชิงป้องกันและความคุ้มค่าระยะยาวมากกว่าของเล่นไอทีราคาถูก

ตลาดสมาร์ตโฟนหน้าจอพับได้ (Foldable Phones) ในปี 2569 ได้เดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนเชิงโครงสร้างของรูปแบบการใช้งาน ข้อมูลจาก IDC ณ เดือนสิงหาคม 2569 รายงานว่า สมาร์ตโฟนพับได้แบบกางออกเป็นแท็บเล็ต (Book-style) ได้ขยายตัวขึ้นมาครองสัดส่วนถึง 76% ของยอดขายมือถือพับได้ทั่วโลก พลิกสถานการณ์จากปี 2568 ที่เคยมีสัดส่วนเพียง 52%

การเปลี่ยนแปลงนี้ส่งผลให้รูปแบบฝาพับตลับแป้งขนาดกะทัดรัด (Clamshell) ลดความนิยมลงอย่างเห็นได้ชัด สาเหตุสำคัญมาจากความก้าวหน้าทางวิศวกรรมบานพับและวัสดุโครงสร้าง ทำให้มือถือพับทรง Book-style รุ่นใหม่มีความบางเมื่อพับเหลือเพียง 9-10 มิลลิเมตร และน้ำหนักเบาพอๆ กับมือถือทรงแท่งเรือธงทั่วไป

เมื่อปัญหาเรื่องความหนาและน้ำหนักหมดไป ผู้บริโภคจึงเลือกซื้อแบบที่สามารถกางหน้าจอขนาดใหญ่ 7.8 ถึง 8.0 นิ้ว เพื่อใช้ทำงานหลายแอปพลิเคชันพร้อมกันและรับชมความบันเทิงได้อย่างเต็มตามากกว่า